ΑΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

* Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" (11/08 - 17/08/2011,  95ο τεύχος)

Κανένας δεν μπορεί πλέον να στοιχηματίσει με βεβαιότητα ότι το ευρώ θα συνεχίσει να είναι και στο μέλλον το κοινό νόμισμα δεκαεφτά χωρών - μελών της ΕΕ, που είναι σήμερα και, μάλιστα, με τάση διαρκούς επέκτασης και σε άλλα κράτη που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.Ηοικονομική θύελλα που μαίνεται εδώ και τρία χρόνια στην Ευρώπη απειλείνα προσλάβει τα χαρακτηριστικά πολιτικοκοινωνικού κυκλώνα, που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο - ούτε το ευρώ ούτε καν την ίδια την ΕΕ!

Οι φυγόκεντρες δυνάμεις που επικρατούν στην Ευρωζώνη είναι πλέονεξόφθαλμες, ορατές από τον καθένα. Από την περασμένη εβδομάδα, τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας στα δεκαετή κρατικά ομόλογα έφτασαν στο 6,5%, ξεπερνώντας κάθε όριο από το... 1997 όταν δηλαδή η ιταλική λιρέτα και η ιταλική πεσέτα ήταν δύοπολύ αδύναμα εθνικά νομίσματα. Το χειρότερο είναι ότι ξεπέρασαν και το όριο που μόλις είχευπερβεί πέρσι η Ελλάδα είχαν τεθεί σε κίνηση οι μηχανισμοί τελικής υπαγωγής της υπό καθεστώς Μνημονίου!

ΟΙ "ΜΕΓΑΛΟΙ" ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΛΑ

Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί. Βάσει των επίσημων στοιχείων της ΕΕ για το δημόσιο χρέος των κρατών της Ευρωζώνης το 2010 - σημειωτέον ότι κατά το 2011 η κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία στον τομέα αυτό για όλες τις χώρες - μέλη της Ευρωζώνης- το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν έφτανε ούτε το 4% του συνολικού δημόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης. Το συνολικό χρέος των δεκαεφτά χωρών - μελών της ανήλθε πέρυσι στα 7,84 τρις ευρώ.

Αν προστεθεί το δημόσιο χρέος και των δύο υπόλοιπων κρατών που έχουν περάσει σε καθεστώς Μνημονίου, βλέπουμε ότι το συνολικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίαςανέρχεται στο 8% του συνολικού δημόσιου χρέους της Ευρωζώνης.

Με την Ιταλία, όμως, να χρωστά 1,84 τρις ευρώ και την Ισπανία να χρωστά άλλα 640 δις, η κλίμακα αλλάζει εντελώς. Οι δύο χώρες έχουν μόνες τους το...30% του δημόσιου χρέους της Ευρωζώνης!

Ο πολύς κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει, επιπλέον, ότι  "καρδιά" του ηγεμονικού πυρήνα της ΕΕ και της Ευρωζώνης, η Γερμανία και η Γαλλία, είναι ταυτόχρονα και οι μεγάλοι κρατικοί οφειλέτες, καθώς, λόγω του μεγέθους της οικονομίας τους, το δημόσιο χρέος τους απογειώνεται στη... στρατόσφαιρα: ΗΓερμανία χρωστούσε το 2010 το ασύλληπτο ποσό των... 2,08 τρις ευρώ, ενώ η Γαλλία 1,6 τρις! Στο83,2% του ΑΕΠ της ανερχόταν το δημόσιο χρέος της Γερμανίας που...κουνά το δάχτυλο στους πάντες - σημειωτέον ότι μόλις 60% είναι το ανώτατο επιτρεπτό όριο από το Σύμφωνο Σταθερότητας...-, και στο81,7% του ΑΕΠ βρισκόταν το δημόσιο χρέος της Γαλλίας.

Γερμανία και Γαλλία, δηλαδή, έχουν από κοινού το...44% του δημόσιου χρέους της Ευρωζώνης! Το 8%έχουν οι "μπατίρηδες" Έλληνες, Πορτογάλοι και Ιρλανδοί, το 44% οι πλούσιοι Γερμανοί και Γάλλοι! Και μας βρίζουν κι από πάνω! Ωραίοι είναι...

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ!

Οι δήθεν 'ιστορικές" αποφάσεις της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης στις 21 Ιουλίου αποδείχτηκαν... μπούρδες! Εντελώς ανεπαρκείς, δηλαδή, για να αναχαιτίσουν την επέκταση των κερδοσκοπικών επιθέσεων εναντίον των κρατικών ομολόγων της Ισπανίας αλλά ακόμη και της Ιταλίας,ρίχνοντας παράλληλα και τις πρώτες προεδοποιητικές βολές εναντίον της Γαλλίας!

Από την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υποχρεώθηκε να αρχίσει να αγοράζει ισπανικά και ιταλικά κρατικά ομόλογα, προσπαθώντας να αναχαιτίσει την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού των δύο χωρών. Μάταιος κόπος κατά γνώμη μας...

Το πρόβλημα είναι βαθύτατα δομικό. Στο πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού, όπου τα κράτη δανείζονται από τις ιδιωτικές τράπεζες και όχι από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή από άλλα κράτη, δεν υπάρχει λύση!

Πόσω μάλλον που, αφενός, οι τράπεζες επιβάλλουν στα κράτη όσο υψηλά επιτόκια θέλουν και, αφετέρου, όταν οι τράπεζες πέφτουν έξω στα τυχοδιωτικά χρηματοοικονομικά παιχνίδια τους, υποχρεώνουν τις κυβερνήσεις των κρατών να τις διασώζουν με λεφτά των φορολογουμένων και, στη συνέχεια, μόλις διασωθούν, επιτίθενται σαν ύαινες και κατασπαράζουν τα κράτη της Ευρωζώνης - και όχι μόνο- οδηγώντας τα προς τη χρεοκοπία! Γδέρνουν αδίστακτα τα κράτη που τις διέσωσαν!....

Όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να ανακάμψουν οι οικονομίες των κρατών. Οι τράπεζες με τον τρόπο αυτό καθίστανται πολύ ισχυρότερες από τα κράτη, Οι τράπεζες, μάλιστα, κερδοσκοπούν έτσι εκ του ασφαλούς, αφού τα μεν κέρδη τους είναι δικά τους, τις δε ζημίες τους τις... κοινωνικοποιούν μέσω των κυβερνήσεων και τις φορτώνουν στις πλάτες των λαών...

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤ

Τεχνοκρατικά, λύση υπάρχει μέσα στο πλαίσιο του συστήματος. Είναι απλούστατη, προϋπηρχε του ευρώ και εφαρμόζεται από τις κεντρικές τραπεζες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και όλων των χωρών του κόσμου: Τα κράτη της Ευρωζώνης πρέπει να δανείζονται πρωτίστως από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τους πολίτες τους, μέσω της έκδοσης ομολόγων προσιτών στο κοινό!

Δεν ανακαλύψαμε απολύτως τίποτα. Επαναφέρουμε αυτό που υπήρχε σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης πριν από την εισαγωγή του ευρώ και των κυριολεκτικά διεστραμμένων κανόνων λειτουργίας της ΕΚΤ.

Είναι απλούστατο: Η ΕΚΤ θα δανείζει τα κράτη μακροπρόθεσμα - για δέκα, είκοσι ή τριάντα χρόνια - με χαμηλό επιτόκιο, έχοντας ως κύριο γνώμονά της την ανάπτυξη των εθνικών οικονομιών, και όχι το κέρδος. Στη βάση πολιτικών κριτηρίων, όταν παρουσιάζονται ιδιαίτερες δυσκολίες σε ένα ή περισσότερα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης, θα μπορούν να τροποποιούνται προσωρινά ή μονιμότερα οι όροι του δανεισμού για να βοηθιούνται οι χώρες.

Παράλληλα, πρέπει, αφενός, να εκδοθεί ευρωομόλογο και, αφετέρου να επιτραπεί η διάθεση των εθνικών κρατικών ομολόγων απευθείας στο αποταμιευτικό κοινό, και όχι μόνο στις τράπεζες, όπως γίνεται από τότε που εισήχθη το ευρώ.

Αντί να ακούμε τις ανοησίες και τα αίσχη των απατεώνων κερδοσκόπων στη δευτερογενή αγορά για επιτόκια των ελληνικών ομολόγων της τάξης του... 15% ή και του 25%(!), ανάλογα με τη διάρκειά τους,εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες θα έτρεχαν να τα αγοράσουν με επιτόκιο μόλις 5%, ιδίως εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου, η πιο εχθρική προς το λαό κυβέρνηση που υπήρξε ποτέ στη χώρα αυτή, προχωρούσε σε μια τέτοια κίνηση, προτού διασύρει διεθνώς και εξευτελίσει παντελώς τη χώρα...

ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ

Η ανωτέρω πρόταση είναι απολύτως εντός του συστήματος. Δεν έχει τίποτα το προοδευτικό.Αποκλείεται, όμως, να γίνει δεκτή, παρόλο που συνιστά εφικτή λύση. Οι λόγοι της απόρριψής της είναι πολλοί.

Πρώτα πρώτα, η ΕΚΤ είναι τράπεζα που ανομολόγητα έχει ως ύψιστη αποστολή της, τηνυπεράσπιση των συμφερόντων των τραπεζών, και όχι των χωρών και των λαών της Ευρωζώνης. Οι ιδιωτικές τράπεζες θα χάσουν εκατοντάδες δις ευρώ κέρδη, εάν αρχίσει να δανείζει τα κράτη η ΕΚΤ, και όχι αυτές.

Δεύτερον, οι πολιτικοί ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών είναι πρωτίστως δέσμιοι των τραπεζών της χώρας τους, οι οποίες θα χάσουν πολλά χρήματα, εάν οι καταθέτες πάρουν τμήμα των καταθέσεων τους από τις τράπεζες για να δανείσουν το κράτος και να σώσουν τη χώρα, αγοράζοντας κρατικά ομόλογα. Καμία διάθεση δεν έχουν λοιπόν, οι πολιτικοί ηγέτες να εκδώσουν κρατικά ομόλογα, που να μπορεί να τα αγοράσει ο κάθε πολίτης.

Τρίτον, λυσσαλέα αντιστέκεται η Γερμανία στην έκδοση ευρωομολόγων και, αν τελικά υποχωρήσει, υπό το κράτος της επικείμενης κατάρρευσης της Ευρωζώνης, θα κάνει τα πάντα για να στραγγαλίσει στην πράξη το μέτρο αυτό, περιορίζοντας δραστικά τον όγκο των ευρωομολόγων που θα εκδοθούν, ώστε οιθετικές συνέπειές του να είναι σχεδόν περιθωριακές.

Υπό το κράτος αυτών και πολλών άλλων, το μέλλον του ευρώ δεν διαγράφεται καθόλου ρόδινο...

Όποιος γονατισμένος είναι, όρθιος να σηκωθει,
όποιος χαμένος είναι, να παλέψει.
Γιατί οι νικημένοι του σήμερα,
είναι νικητές του αύριο
 Μ.Μπρέχτ

ΑΓΩΝΑΣ ΠΑΡΤΥ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Μία απάντηση στον κύριο Γουσέτη

του Ιουλιανού
Ο Διονύσης Γουσέτης πολιτικός μηχανικός και αρθρογράφος, διατέλεσε μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού, αργότερα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και υποψήφιος βουλευτής του Συνασπισμού. Αποχώρισε από τον Συνασπισμό το 2003 μα διατήρησε την αρθρογραφία του στην Αυγή. Σήμερα είναι στέλεχος μα και ιδρυτικό μέλος της Δράσης του γνωστού Μάνου.
Ο κύριος Γουσέτης λοιπόν γράφει, σε σημερινό άρθρο του με τίτλο «Ο κρατισμός βλάπτει, κ. Καμίνη», στην Καθημερινή πως είναι απαράδεκτο ο Καμίνης να αξιώνει την παραμονή των εργαζομένων στην καθαριότητα και στους βρεφονηπιακούς σταθμούς επικαλούμενος την κάλυψη επιτακτικών αναγκών του Δήμου διότι ο «δήμος μπορεί άνετα να μεριμνήσει για τα βρέφη και τα νήπια, δαπανώντας το ίδιο ακριβώς ποσό σε κουπόνια. Οι γονείς μπορούν να τα εξαργυρώσουν στον ιδιωτικό βρεφονηπιακό σταθμό της αρεσκείας τους, ανάμεσα στους συμβεβλημένους με τον δήμο.»

Ο κρατισμός λοιπόν, για τον αντικρατιστη Γουσετη (εδώ το «κύριος» είναι πλεονασμός) είναι μιαρός όταν πρόκριτε η δημόσια χρηματοδότηση να κατευθυνθεί σε κοινωφελείς οργανισμούς και κατ επέκταση στην διατήρηση των θέσεων εργασίας. Όταν πρόκειται όμως για το κράτος να απεμπολήσει τα δικαιώματα και τις ανάγκες των πολιτών και να στρέψει την χρηματοδότηση σε ιδιωτικές εταιρίες τότε ο αντικρατισμός του Γουσέτη πάει περίπατο. Μαζί και η συνείδηση του.
Δεν λέω… Είναι δελεαστικός ο κόσμος του νεοφιλελευθερισμού ιδίως όταν τα θεμέλια του στηρίζονται σε δημόσιες χρηματοδοτήσεις.
Συνεχίζει όμως ο «αριστερός» Γουσέτης λέγοντας πως «Μένει το κοινωνικό πρόβλημα. Να απολυθούν τόσοι άνθρωποι; Αυτό όμως δεν είναι κοινωνικό αλλά προσωπικό πρόβλημα. Αφορά μόνο τους συγκεκριμένους που λόγω του νόμου απολύονται.»
Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!
Ειλικρινά κάνω προσπάθεια να συγκρατηθώ…
Ας ξεχάσουμε προσωρινά ότι το δικαίωμα στην εργασία είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, συνταγματικά κατοχυρωμένο και ταυτίζεται με το δικαίωμα στην επιβίωση. Της ίδιας της ζωής μας.
Ας ξεχάσουμε ότι για πρώτη φορά στην νεότερη ιστορία της χώρας ο μη ενεργός οικονομικός πληθυσμός ξεπέρασε τον ενεργό.
Ας ξεχάσουμε ότι μακροπρόθεσμα η υψηλή ανεργία οδηγεί στην υπονόμευση τόσο των ασφαλιστικών ταμείων όσο και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των ίδιων των εργαζομένων.
Κύριε Γουσετη. Ψύχραιμα σου απαντώ πως οι λόγοι τις ανεργίας υπερβαίνουν τον εργαζόμενο. Η ανεργία είναι κατάρα.
Όλη η ζωή σου και της οικογένειας σου ανατρέπεται. Νιώθεις ηττημένος και η απόγνωση σε κυριεύει. Η ανεργία Γουσέτη σε ακυρώνει ως ενεργή ύπαρξη και σου στερεί το δικαίωμα στην ζωή. Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑΣΜΟΣ.
Δεν ευθύνεται ο άνεργος για την ανεργία του. Και δεν θα τον βγάλεις εσύ άχρηστο ανάγοντας ξεδιάντροπα το πρόβλημα σε «προσωπικό».
Σε βολεύει όμως θιασώτη των αγορών να υπάρχουν άνεργοι διότι είναι ένας τρόπος να πέφτουν και τα μεροκάματα.
Διότι ο καπιταλισμός χρειάζεται και θέλει την ανεργία για να μπορεί να χρησιμοποιήσει τις στρατιές αυτές των εξαθλιωμένων σα μοχλό πίεσης, προκειμένου να μειώσουν την τιμή της εργατικής δύναμης, για να βαθύνει η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.
Μα η ανεργία για τον Γουσετη δεν είναι τίποτα άλλο από προσωπική υπόθεση του καθένα σας προσωπικά.Και να είστε και ευχαριστημένοι που υπάρχουν φιλάνθρωποι εργοδότες που με κρατική επιχορήγηση θα σας δώσουν ένα πιάτο φαί να φάτε δουλεύοντας πρώτα ως δούλοι στις χρηματοδοτούμενες από το Δημόσιο με κουπόνια επιχειρήσεις τους .
Στην επόμενη πρόταση του ο Γουσέτης ακάθεκτος συνεχίζει: «η εργασία εκτελείται με ανταγωνιστικό τρόπο και θυμίζω ότι η χώρα μας είναι πάτος στον ανταγωνισμό»
Τι κι αν ο συνδικαλισμός εξέπεσε σε απροκάλυπτο ρουφιανο του Πασοκ και έκοψαν παρέα ακόμα και τα Κεινσιανα ψίχουλα οδηγώντας τους εργάτες δούλους του ενός πιάτου φαί την ημέρα στους εργοδότες υλοποιώντας τις οδηγίες της ΕΕ και δημιούργησαν το αίσχος των δουλεμπορικών γραφείων, των λεγόμενων Γραφείων Ενοικίασης Εργαζομένων, για να θησαυρίζουν λίγοι πατώντας στην κυριολεξία επί πτωμάτων.
Τι κι αν σημαντικό εργαλείο επιτυχίας αποτέλεσε η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπέγραψε ο ξεφτιλισμένος Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ.
Κάτι που προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις μια και οι κλαδικές συμβάσεις συμμορφώθηκαν πλήρως με την ΕΓΣΣΕ.
Τι κι αν συνέβαλαν στην επιτυχία η μετατροπή συμβάσεων σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης, η χρήση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, η εργασία με την ώρα και η «οικιοθελής» μείωση μισθών από παλιούς εργαζομένους για να μην δουν το δρόμο της ανεργίας.
Τι κι αν ο εργαζόμενος στοιβάζεται στα αμπάρια των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, στα 10ωρα, στην εργασία του Σαββάτου χωρίς αποδοχές ανασφάλιστος , θεσμοθετημένα με τρομοκρατικούς νόμους του κράτους
Για τον Γουσέτη η «αγορά εργασίας» δεν έσπασε τα κομμουνιστικά δεσμά της και δεν είναι «ανταγωνιστική» με αποτέλεσμα να κόβει το οξυγόνο του Αλαφούζου και να μην τον αφήνει να αναπνεύσει καλύτερα.
Άσε που ο εργάτης σύμφωνα με τον Γουσέτη δεν είναι και αυτός ελεύθερος να επιλέξει από ένα πλήθος μοντέλων αλυσίδων…εεε ατομικών εργασιακών ελευθερίων ήθελα να πω.
Διότι εάν του εργάτη δεν σου αρέσει αυτή η «ατομική ελευθερία» δημιούργημα του «ανταγωνισμού» τότε είναι ελεύθερος να επιλέξεις την ανεργία. Άρα προσωπικό του πρόβλημα. Έτσι δεν είναι κ. Γουσέτη;
Ολόκληρο το άρθρο Γουσετη ΕΔΩ
Y.Γ.1 Άθλιες πρακτικές απο ιδεολογικούς μισθοφόρους που χωρίς αυτούς το «εκσυγχρονιστικό»εγχείρημα του ΠΑΣΟΚ θα ήταν αδύνατο. Μια και στην γενικευμένη εκπόρνευση στοιχειωδών δικαιωμάτων (το δικαίωμα στην εργασία, στην παιδεία ,υγεία, ασφάλεια, συντάξεις κ.λπ.). Στο ξεπούλημα ζωών, ψυχών και συνειδήσεων, ουδείς «συνειδητοποιημένος αριστερός» δικαιούται να αυτοεξαιρείται από την «πολιτική» του αντι -εξουσιαστή παπατζή Πρωθυπουργού. Ο σιδερωμένος «αριστερός διανοούμενος» βρήκε την θέση που του αξίζει στον προθάλαμο του ΠΑΣΟΚ να περιμένοντας την καρέκλα του… Ο πρώτος είναι άλλωστε;
Υ.Γ.2 Στον ανήθικο Γουσετη που γράφει «δεν είναι “νεοφιλελεύθερη ψύχωση”. Τα συστήνουν όλοι οι εταίροι μας και όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, εσχάτως και ο ΟΟΣΑ», εύχομαι να γνωρίσει στο πετσί του τι πάει να πει εργασία με ημερομηνία λήξης, να νιώσεις το φόβο της απόλυσης. Να νιώσεις στο πετσί σου τη μετατροπή της ανθρώπινης υπόστασης σου σε εμπόρευμα, την αγωνία και το παράπονο του πατέρα που δεν τον φτάνει το μεροκάματο για τις ανάγκες των παιδιών του ,να νιώσεις πως είναι η ζωή των γερόντων με 400 ευρώ σύνταξη. Να καταλάβεις κάποτε τι είναι να σε αποκαλούν απασχολήσιμο, ωρομίσθιο, ενοικιαζόμενο, να σου λένε ότι δεν σε αντέχει η οικονομία και να μένεις μαλάκας γιατί το μόνο που ζήτησες ήταν μόνιμη και αξιοπρεπή δουλειά και λίγο χώρο για ζωή.
://parallhlografos.wordpress.

Λευτεριά στην Gulaferit Unsal! Δήλωση του Τάσου Κουράκη Bουλευτής Α' Θεσσαλονίκης

 

Το τριμελές εφετείο Θεσσαλονίκης έκανε δεκτό (με πλειοψηφία 2:1) το αίτημα της Γερμανίας για την έκδοση της Τουρκάλας αγωνίστρια της αριστεράς και συνδικαλίστρια Gulaferit Unsal. Στην ακροαματική διαδικασία το δικαστήριο δέχτηκε να εξετασθούν μόνον δύο από τους εννιά μάρτυρες υπεράσπισης. Έτσι εξετάσθηκαν οι Τάσος Κουράκης βουλευτής, και Σωτήρης Ζαριανόπουλος Γεν. Γραμματέας του ΕΚΘ. Η πρόταση του εισαγγελέα ήταν να ικανοποιηθεί το αίτημα της Γερμανίας. Ο...
συνήγορος υπεράσπισης Χρήστος Μπακέλας κατέρριψε σε όλα τα σημεία το κατηγορητήριο ζητώντας να μην εκτελεστεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Κατόπιν τούτου έγινε έφεση και η υπόθεση θα εκδικαστεί τις προσεχείς μέρες στον Άρειο Πάγο.

Μετά την απόφαση ο Τάσος Κουράκης δήλωσε: "Η απόφαση του ελληνικού δικαστηρίου ικανοποιώντας το αίτημα της Γερμανικής δικαιοσύνης στην ουσία ποινικοποιεί τις ιδέες τής Gulaferit Unsal και όχι τη δράση της, η οποία είναι καθόλα νόμιμη. Στο πρόσωπό της διώκονται όλοι οι αγωνιστές και αγωνίστριες της κοινωνικής απελευθέρωσης. Πηγαίνοντας στον Άρειο Πάγο πρέπει να ενταθεί το κίνημα συμπαράστασης σε Ελλάδα και Ευρώπη, σε όλα τα επίπεδα. Το διαδίκτυο, η αρθρογραφία, τα ψηφίσματα και οι δρόμοι μπορούν να αποτρέψουν να οδηγηθεί η Gulaferit Unsal πρώτα στις Γερμανικές φυλακές και από εκεί στα λευκά κελιά το σφαγείο της Τουρκίας. Το έχουμε πετύχει στο παρελθόν θα το κάνουμε και τώρα.

Δεν έχουμε χρόνο.

Δεν θα τους χαρίσουμε τίποτε.

Λευτεριά στην Gulaferit Unsal"

Ειδικοί φρουροί αντί δασκάλων: Οι προτεραιότητες του προτεκτοράτου που λέγεται Ελλάδα ...

Την ίδια ώρα που το Υπουργείο Παιδείας ετοιμάζεται να προσλάβει μόλις 600 εκπαιδευτικούς ενώ οι αποχωρήσεις λόγω συνταξιοδότησης ξεπερνούν τις 10.000, την ίδια ακριβώς ώρα ένα άλλο Υπουργείο, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, εξέδωσε τη μεγαλύτερη προκήρυξη για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε ολόκληρο το δημόσιο τομέα από την αρχή του Μνημονίου :  ζητάει άμεσα την πρόσληψη 1.200 ακόμα ειδικών φρουρών που θα έρθουν να προστεθούν στους ήδη περισσότερους από 50.000 αστυνομικούς που ήδη υπηρετούν, αριθμός που αντιστοιχεί σε μία από τις μεγαλύτερες αναλογίες αστυνομικών ανά κάτοικο στην Ευρώπη.

Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία για τις επιλογές του προτεκτοράτου στο οποίο ζούμε: Αστυνομικοί, περισσότεροι αστυνομικοί χρειάζονται σε αυτή την Κυβέρνηση και όχι εκπαιδευτικοί.

 Όλοι πλέον καταλαβαίνουν τη λογική των επιλογών αυτής της Κυβέρνησης. Ιδιαίτερα την κατανοούν οι δεκάδες χιλιάδες νέοι, εργαζόμενοι και άνεργοι, που τους τελευταίους μήνες ένιωσαν την ένταση και την έκταση της καταστολής.

 Είναι ωστόσο γελασμένοι αν πιστεύουν ότι έχουν κλείσει τις θύελλες μια για πάντα σε γυάλινα κλουβιά. Αν πιστεύουν και πολύ περισσότερο αν καραδοκούν να έχουν «αιώνια» τους εργαζόμενους και τους άνεργους όπως το χιόνι στο βουνό να λιώνει για να αυξάνουν τις εμπορικές ιδέες τους.

 Είναι φανερό ότι υπάρχει εύφλεκτο υλικό που ήδη ξεμπλοκάρεται από το φόβο και το αδιέξοδο με τα οποία το ψέκαζαν οι τεχνικοί της επικοινωνίας, οι διανοούμενοι της αυλής και της οθόνης.

 Είναι φανερό ότι όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού θα πυκνώνουν τις ουρές αυτών που δεν έχουν πλέον τίποτε να χάσουν.

 Είναι φανερό ότι το σπίρτο πλησιάζει αργά αλλά σταθερά στα αραδιασμένα ξερόκλαδα. Και τα πρώτα ξερόκλαδα είναι η νεολαία. Η φοιτητική, η μαθητική, η άνεργη, και αυτή του 500άρικου το μήνα. Και τότε όλα θα λειτουργήσουν σαν αναμμένο σπίρτο σε μια μεγάλης έκτασης και «έτοιμη από καιρό» πυριτιδαποθήκη. Αυτή η νεολαία στην οποία προτείνουν κάτι ανάμεσα σε ξεριζωμένο μέλλον και σε «μαύρη» μετανάστευση θα διασαλεύσει την «τάξη», θα ανάψει φωτιές και θα επαναφέρει στο προσκήνιο την ζωντανή πολιτική και την αποτελεσματικότητα της, και μαζί τον κόσμο των δραστήριων –δυσαρεστημένων, κάνοντας κομμάτια τα δεσμά των ψευδαισθήσεων και μαζί τους την ησυχία των δεσμοφυλάκων τους.

Και τότε όλες οι προβλέψεις για τις εξελίξεις θα είναι επισφαλείς. Και σίγουρα δεν θα καθοριστούν από τις μαζικές προσλήψεις στο "Υπουργείο της τάξης, του φόβου και της καταστολής" .

 Τότε η ευχή της μιας πλευράς θα είναι να επικρατήσει ο Ταμερλάνος για να μπορούν να ξαναστήσουν μετά τη θύελλα τα νέα δεσμά. Της άλλης ο μακαρίτης ο Κάρολος. Για να υπάρχει ανάσταση και να αποφευχθεί η παλινόρθωση και ο νοών νοείτω. Όμως εδώ αρχίζουν οι ευθύνες…

Πηγή: Χρήστος Κάτσικας - Αλφαβήτα

Αυτή η "εγκληματικότητα" είναι χάδι σε ό,τι έρχεται

Που είναι τώρα όλοι αυτοί που θαυμάζουν τους Αγγλοσάξωνες και που μας κορόιδευαν για τον Δεκέμβριο του 2008 λέγοντας ότι αυτά δεν συμβαίνουν στο Λονδίνο;

Ε να που τελικά συμβαίνουν και στο Λονδινάκι! Και όλο και συχνότερα θα συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα όσο η φτώχεια θα επεκτείνεται καθώς οι αγορές θα καίνε στο διάβα τους τις κοινωνίες αφήνοντας πίσω τους κατεστραμμένους ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Και ποια είναι η απάντηση των νεοφιλελευθέρων; Οι περισσότερες φυλακές, οι ιδιωτικές φυλακές, η επαναφορά της θανατικής ποινής και το ύψωμα πιο ψηλών συρματοπλεγμάτων έξω από τις συνοικίες των πλουσίων.

Τις κοινωνίες ρε τις έχουν χεσμένες. Και αν ήταν νόμιμο να σκοτώνουν για 1% περισσότερο κέρδους θα το έκαναν, και μωρά παιδιά θα σκότωναν και θα έβγαζαν και γλώσσα από πάνω για τις ωφέλειες της θανάτωσής τους.

Δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει όλους εσάς που νομίζετε ότι η απόλυτη φιλελευθεροποίηση των πάντων θα σας σώσει.

Με την αφέλεια σας θρέφεται το νεοφιλελεύθερο τέρας. 

http://greekrider.blogspot.com/